Sunday, December 11, 2016

 

Genesis 50 The burial of Jacob and later death of Joseph

ปฐมกาล 50 การฝังศพของยาโคบและโยเซฟสิ้นชีพ

This chapter tells of the burial of Jacob in Canaan and the death and burial of Joseph in Egypt.

บทนี้จะบอกการฝังศพของยาโคบในคานาอันตายและฝังศพของโยเซฟในอียิปต์


The Burial of Jacob verses 1-14

การฝังศพของยาโคบ1-14

1Then Joseph fell on his father's face and wept over him and kissed him.

1โยเซฟซบหน้าลงที่หน้าบิดาแล้วร้องไห้และจุบท่าน

2And Joseph commanded his servants the physicians to embalm his father. So the physicians embalmed Israel.

2โยเซฟบัญชาพวกหมอที่เป็นข้าราชการของตน   ให้อาบยารักษาศพบิดาไว้   พวกหมอก็อาบยารักษาศพอิสราเอล

3Forty days were required for it, for that is how many are required for embalming. And the Egyptians wept for him seventy days.

3หมอทำงานสี่สิบวัน   เพราะการอาบยารักษาศพกินเวลาสี่สิบวัน   ชาวอียิปต์ก็ไว้ทุกข์ให้อิสราเอลถึงเจ็ดสิบวัน  

4And when the days of weeping for him were past, Joseph spoke to the household of Pharaoh, saying, “If now I have found favor in your eyes, please speak in the ears of Pharaoh, saying,

4เมื่อเวลาไว้ทุกข์ล่วงไปแล้ว   โยเซฟก็เรียนข้าราชสำนักฟาโรห์ว่า   “ถ้าข้าพเจ้าเป็นที่ชอบในสายตาของท่าน   ขอไปทูลฟาโรห์ให้ทรงทราบว่า

5My father made me swear, saying, ‘I am about to die: in my tomb that I hewed out for myself in the land of Canaan, there shall you bury me.’ Now therefore, let me please go up and bury my father. Then I will return.”

5บิดาให้เราสาบานไว้ โดยกล่าวว่า 'พ่อจวนจะตายแล้ว   เมื่อตายแล้วจงเอาศพพ่อไปฝังไว้ในอุโมงค์ที่พ่อ ได้ขุดไว้สำหรับพ่อ   ณ แคว้นคานาอัน'   เหตุฉะนั้น   ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าไปฝังศพบิดาแล้วข้าพเจ้าจะกลับมาอีก”

6And Pharaoh answered, “Go up, and bury your father, as he made you swear.”

6ฟาโรห์ก็รับสั่งว่า  “ไปฝังศพบิดาของท่านตามคำที่บิดา ให้ท่านสาบานไว้นั้นเถิด”

7So Joseph went up to bury his father. With him went up all the servants of Pharaoh, the elders of his household, and all the elders of the land of Egypt,

7โยเซฟจึงไปฝังศพบิดา   พวกข้าราชการของฟาโรห์   ผู้ใหญ่ในราชสำนักและบรรดาผู้ใหญ่ทั่วแผ่นดิน อียิปต์ก็ตามไปด้วย

8as well as all the household of Joseph, his brothers, and his father's household. Only their children, their flocks, and their herds were left in the land of Goshen.

8กับครอบครัวทั้งหมดของโยเซฟ   พวกพี่น้องและครอบครัวของบิดาท่านก็ไปด้วยเหมือนกัน   เว้นแต่เด็กเล็กๆ และฝูงแพะแกะฝูงโคเท่านั้น   เขาให้อยู่ในเมืองโกเชน

9And there went up with him both chariots and horsemen. It was a very great company.

9มีขบวนรถรบ ขบวนม้าไปกับท่านเป็นขบวนใหญ่มาก

10When they came to the threshing floor of Atad, which is beyond the Jordan, they lamented there with a very great and grievous lamentation, and he made a mourning for his father seven days.

10เมื่อเขาพากันมาถึงลานนวดข้าวแห่งหนึ่งที่อาทาด   ซึ่งอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน   เขาร้องไห้คร่ำครวญเป็นอันมากตามประเพณี   โยเซฟก็ไว้ทุกข์ให้บิดาเจ็ดวัน

11When the inhabitants of the land, the Canaanites, saw the mourning on the threshing floor of Atad, they said, “This is a grievous mourning by the Egyptians.” Therefore the place was named Abel-mizraim; it is beyond the Jordan.

11เมื่อชาวแคว้นนั้นคือคนคานาอัน ทั้งปวงได้เห็นการไว้ทุกข์ที่ลานอาทาด   จึงพูดกันว่า   “นี่เป็นการไว้ทุกข์ใหญ่ของชาวอียิปต์”   เหตุฉะนั้นเขาจึงเรียกชื่อตำบลนั้นว่า   อาเบลมิสราอิม   ตำบลนั้นอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน

12Thus his sons did for him as he had commanded them,

12บุตรยาโคบจัดงานศพให้บิดาตามคำที่ท่านสั่งไว้

13for his sons carried him to the land of Canaan and buried him in the cave of the field at Machpelah, to the east of Mamre, which Abraham bought with the field from Ephron the Hittite to possess as a burying place.

13คือบรรดาบุตรเชิญศพไปยังแคว้นคานาอัน   แล้วฝังไว้ในถ้ำที่อยู่ในนาชื่อ   มัคเป-ลาห์   เป็นนาซึ่งอับราฮัมซื้อไว้จากเอโฟรนคนฮิตไทต์เป็นสุสาน   อยู่หน้ามัมเร

14After he had buried his father, Joseph returned to Egypt with his brothers and all who had gone up with him to bury his father.

14เมื่อฝังศพบิดาแล้ว โยเซฟก็กลับมาอียิปต์   ทั้งท่านกับพวกพี่น้องและคนทั้งปวงที่ ไปในงานฝังศพบิดาของท่าน

Abraham had bought this cave, and Jacob wanted to be buried with his fathers in a place that was bought and paid for to make sure that he would stay in the land. So he was buried with the other patriarchs.

อับราฮัมได้ซื้อถ้ำนี้และยาโคบต้องการที่จะฝังไว้กับบรรพบุรุษของเขาในสถานที่ที่ซื้อและจ่ายเงินเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะอยู่ในแผ่นดิน เขาจึงถูกฝังกับสังฆราชอื่นๆ

They all had the same hope of resurrection.

พวกเขาทั้งหมดมีความหวังเดียวกันของตาย

The embalming processes took forty days and the period of mourning in Egypt for a great person was seventy days.

กระบวนการดองเอา 40 วันและระยะเวลาการไว้ทุกข์ในอียิปต์เพื่อคนดีได้ 70 วัน

Jacob was probably buried as a mummy like the Egyptian Pharaohs were.

ยาโคบถูกฝังคงเป็นเช่นมัมมี่ฟาโรห์อียิปต์มี

Also later Joseph was embalmed, using this Egyptian method.  So you might be able to find Joseph, too. That is, if you're interested in looking for mummies.

นอกจากนี้ภายหลังโยเซฟดองได้โดยใช้วิธีการนี้อียิปต์ ดังนั้นคุณอาจจะสามารถค้นหา Joseph ด้วย ที่ถ้าคุณสนใจต้องการมัมมี่

One thing you'll never find, that's the body of Jesus.

สิ่งหนึ่งที่คุณไม่เคยพบว่าเป็นร่างกายของพระเยซู

So they didn't take the children but the adults all went. Of course, leaving their children and the herds was one of the greatest guarantees that they're not immigrating back but they're just going for the burial.  A great many people went.

ดังนั้นพวกเขาไม่ใช้เด็ก แต่ผู้ใหญ่ทุกคนไป แน่นอนออกจากเด็กและฝูงเป็นหนึ่งในการรับประกันมากที่สุดที่พวกเขาไม่ได้ย้ายกลับ แต่พวกเขาเพียงแค่ไปสำหรับพิธีฝังศพ หลายคนมากไป


Joseph comforts his brothers verses 15-21

โยเซฟปลอบประโลมพวกพี่น้อง15-21

15When Joseph's brothers saw that their father was dead, they said, “It may be that Joseph will hate us and pay us back for all the evil that we did to him.”

15เมื่อพวกพี่ชายของโยเซฟเห็นว่าบิดาสิ้นชีวิตแล้ว   จึงพูดว่า  “น่ากลัวโยเซฟจะชังพวกเรา   และจะแก้แค้นเพราะการประทุษร้ายที่ พวกเราเคยกระทำแก่เขา”

16So they sent a message to Joseph, saying, “Your father gave this command before he died,

16พวกพี่ก็ใช้คนไปเรียนโยเซฟว่า   “บิดาท่านเมื่อก่อนจะสิ้นใจนั้นสั่งไว้ว่า

17‘Say to Joseph, Please forgive the transgression of your brothers and their sin, because they did evil to you.’ And now, please forgive the transgression of the servants of the God of your father.” Joseph wept when they spoke to him.

17พวกเจ้าจงเรียนโยเซฟว่า   เราขอท่านโปรดให้อภัยความผิดและบาปของพวกพี่ชาย ที่ประทุษร้ายท่าน'   บัดนี้ขอท่านโปรดให้อภัยความผิดของข้าพเจ้าทั้งหลาย ผู้รับใช้ของพระเจ้าของบิดาท่าน” โยเซฟฟังพี่ชายเรียนดังนี้ก็ร้องไห้

18His brothers also came and fell down before him and said, “Behold, we are your servants.”

18พี่ชายก็พากันมากราบลงต่อหน้าโยเซฟแล้วว่า   “ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้รับใช้ของท่าน”

19But Joseph said to them, “Do not fear, for am I in the place of God?

19โยเซฟจึงบอกเขาว่า “อย่ากลัวเลย   เราเป็นดังพระเจ้าหรือ

20As for you, you meant evil against me, but God meant it for good, to bring it about that many people should be kept alive, as they are today.

20พวกท่านคิดร้ายต่อเราก็จริง   แต่ฝ่ายพระเจ้าทรงดำริให้เกิดผลดีอย่างที่บังเกิดขึ้นนี้แล้ว   คือช่วยชีวิตคนเป็นอันมาก

21So do not fear; I will provide for you and your little ones.” Thus he comforted them and spoke kindly to them.

21ดังนั้นพี่อย่ากลัวเลย เราจะบำรุงเลี้ยงพี่ทั้งบุตรด้วย” โยเซฟพูดปลอบโยนพวกพี่น้องดังนี้ทำให้เขาอุ่นใจ

Evidently the brothers had gone to Jacob before he died and had expressed their fears regarding what would happen to them after he was gone.

ชัดเจนพี่น้องได้ไปถึงยาโคบก่อนเสียชีวิตและได้แสดงความกลัวของพวกเขาเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นแก่พวกเขาหลังจากที่เขาไป

They still felt guilty over what they had done to their brother. 

พวกเขายังคงรู้สึกผิดกว่าสิ่งที่พวกเขาได้ทำเพื่อพี่ชายของพวกเขา

They were afraid that Joseph would turn on them and be against them once their father was gone.

พวกเขากลัวว่าโยเซฟจะเปิดพวกเขาและพวกเขาเคยเป็นพ่อของพวกเขาไป

They are repenting because of their sin. The prophecy of their falling down before Joseph has repeatedly come true.  

พวกเขาจะกลับใจเพราะบาปของพวกเขา พยากรณ์การล้มลงก่อนโยเซฟมีซ้ำจริง

Paul wrote in Romans not to see vengeance or revenge.

พอลเขียนในโรมไม่เห็นการล้างแค้นหรือแก้แค้น

  Romans โรม12:19 Beloved, never avenge yourselves, but leave it to the wrath of God, for it is written, “Vengeance is mine, I will repay, says the Lord.”

19ดูก่อน   ท่านผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้า   อย่าทำการแก้แค้น   แต่จงมอบการนั้นไว้   แล้วแต่พระเจ้าจะทรงลงพระอาชญา   เพราะมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า   องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า   “การแก้แค้นเป็นของเรา   เราเองจะตอบสนอง”

It is not up to you or me to bring judgment or vengeance upon a person who we feel has wronged us. That's God's place. And Joseph recognizing it as God's place then had the right attitude towards his brothers. 

จะไม่ขึ้นอยู่กับคุณหรือฉันจะนำคำพิพากษาหรือแก้แค้นต่อคนที่เรารู้สึกว่าเรามีอธรรม ที่สถานที่ของพระเจ้า และโยเซฟตระหนักถึงความเป็นสถานที่ของพระเจ้านั้นมีทัศนคติที่เหมาะสมต่อพี่น้องของเขา

Joseph told them, your intentions were evil. You were wrong. Your motives were wrong, but even behind it God was working. 

โยเซฟบอกพวกเขาตั้งใจของคุณได้ชั่ว คุณผิด แรงจูงใจของคุณถูกผิด แต่แม้เบื้องหลังพระเจ้าทำงาน

Joseph did almost everything right in his life, and yet he had his critics.  At first you remember his brothers hated him, were jealous of him and wanted to kill him.  When you serve God and do most everything right, you too will have those who oppose you and those who criticize you. 

โยเซฟไม่เหมาะสมเกือบทุกอย่างในชีวิตของเขาและเขายังวิจารณ์ของเขา ที่แรกที่คุณจำพี่น้องของเขาเกลียดเขาได้อิจฉาเขาและต้องการฆ่าเขา เมื่อคุณปรนนิบัติพระเจ้าและกระทำทุกอย่างมากที่สุดคุณก็จะมีคนที่ต่อต้านคุณและคนที่วิพากษ์วิจารณ์คุณ

But here is some good news from Isaiah

แต่นี่คือบางข่าวดีจากอิสยาห์

Isaiah อิสยาห์ 54.17 no weapon that is fashioned against you shall succeed, and you shall confute every tongue that rises against you in judgment.  This is the heritage of the servants of the LORD and their vindication from me, declares the LORD.”

17ไม่มีอาวุธใดที่สร้างเพื่อต่อสู้เจ้าจะจำเริญได้    และเจ้าจะปรับโทษลิ้นทุกลิ้น   ที่ลุกขึ้นต่อสู้เจ้าในการพิพากษา   นี่เป็นมรดกของบรรดาผู้รับใช้ของพระเจ้า  

  และการให้ความยุติธรรมต่อเขาจากเรา   พระเจ้าตรัสดังนี้”

Romans โรม 8:28 And we know that for those who love God all things work together for good, for those who are called according to his purpose.

28เรารู้ว่า   พระเจ้าทรงช่วยคนที่รักพระองค์ให้เกิดผลอันดีในทุกสิ่ง   คือคนทั้งปวงที่พระองค์ได้ทรงเรียกตามพระประสงค์ของพระองค์


The Death of Joseph verses 22-26

โยเซฟสิ้นชีพ22-26

22So Joseph remained in Egypt, he and his father's house. Joseph lived 110 years.

22โยเซฟอาศัยอยู่ในอียิปต์กับครอบครัวบิดาของท่าน   โยเซฟอายุยืนได้ร้อยสิบปี

23And Joseph saw Ephraim's children of the third generation. The children also of Machir the son of Manasseh were counted as Joseph's own.

23โยเซฟได้เห็นลูกหลานเหลนของเอฟราอิม   บุตรของมาร์คีผู้เป็นบุตรของมนัสเสห์ก็ เกิดมาบนเข่าของโยเซฟ

24And Joseph said to his brothers, “I am about to die, but God will visit you and bring you up out of this land to the land that he swore to Abraham, to Isaac, and to Jacob.”

25Then Joseph made the sons of Israel swear, saying, “God will surely visit you, and you shall carry up my bones from here.”

25โยเซฟกล่าวว่า   “พระเจ้าจะทรงเยี่ยมเยียนพวกท่านเป็นแน่   แล้วท่านทั้งหลายต้องนำกระดูกของเราไป จากที่นี่”   แล้วท่านให้พงศ์พันธุ์อิสราเอลสาบานตัวรับรอง

26So Joseph died, being 110 years old. They embalmed him, and he was put in a coffin in Egypt.

26โยเซฟสิ้นชีพเมื่ออายุได้ร้อยสิบปี   เขาก็อาบยารักษาศพไว้แล้วบรรจุไว้ในโลงที่อียิปต์

So Joseph was a great grandpa and brought up his grandkids on his knees, bounced them around and had the joy of seeing not only his grandchildren, but his great grandchildren.

I know, grandkids are great and I suppose great grandkids are just that much more.

ดังนั้น โยเซฟเป็นตาที่ดีและนำขึ้นหลานของเขาในหัวเข่าของเขาตีกลับให้ทั่วและมีความ สุขของเห็นลูกหลานของเขาไม่เพียง แต่ลูกหลานที่ดีของเขา

ฉันรู้ว่าลูกหลานที่ดีและฉันคิดว่าลูกหลานที่ดีเป็นเพียงที่มากขึ้น

So he had the joy of bouncing his great grandkids on his knees. When he died, why wasn’t Joseph taken up to Canaan and buried there at this time?

เพื่อความสุขของเขาใหญ่ลูกหลานที่ดีของเขาในหัวเข่าของเขา เมื่อเขาตายทำไมไม่โยเซฟที่ถึงคานาอันและฝังมีในเวลานี้

I think because Joseph was a hero in the land of Egypt and his family would not have been permitted to remove his body from Egypt at that time. I think he was one of the outstanding patriots whom the Egyptians honored. Probably they had a monument raised at his grave.

ฉันคิดว่าเพราะโยเซฟเป็นพระเอกในแผ่นดินอียิปต์และครอบครัวของเขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากร่างกายของอียิปต์ในเวลานั้น ฉันคิดว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้รักชาติดีเด่นอียิปต์เกียรติ อาจจะมีอนุสาวรีย์ขึ้นที่หลุมฝังศพของเขา

But Joseph says to his own people, "When you go back to Canaan, don't leave my bones down here!"

แต่โยเซฟกล่าวว่าคนของเขา"เมื่อคุณกลับไป Canaan ไม่ออกจากกระดูกของฉันลงที่นี่!

In Joseph we see the same hope that we saw in Jacob; that is, a confidence that God would give them the land of Canaan as an eternal possession. And they wanted to be raised from the dead in their own land. Joseph believed that God would raise up His earthly people to inherit the land of promise.

ในโยเซฟเราเห็นความหวังเหมือนกันที่เราเห็นในยาโคบ; ที่มีความมั่นใจว่าพระเจ้าจะให้พวกเขามีที่ดินครอบครองคานาอันเป็นนิรันดร์ และพวกเขาต้องการที่จะเพิ่มขึ้นจากตายในที่ดินของตนเอง โยเซฟเชื่อว่าพระเจ้าจะเพิ่มขึ้นของโลกคนของพระองค์ที่จะสืบทอดที่ดินของสัญญา

The Book of Hebrews mentions this as the crowning act of faith in the life of Joseph.

หนังสือฮีบรูกล่าวถึงนี้เป็นหน้าที่เป็นยอดของความเชื่อในชีวิตของโยเซฟ

. Hebrews ฮีบรู11:22 By faith Joseph, at the end of his life, made mention of the exodus of the Israelites and gave directions concerning his bones. 

22เพราะโยเซฟมีความเชื่อเมื่อกำลังจะตาย   จึงได้กล่าวถึงการอพยพของชาวอิสราเอล   และสั่งเรื่องกระดูกของท่าน  

Exodus อพยพ 13:19  Moses took the bones of Joseph with him, for Joseph had made the sons of Israel solemnly swear, saying, “God will surely visit you, and you shall carry up my bones with you from here.”

19โมเสสเอากระดูกของโยเซฟไปด้วย   เพราะโยเซฟให้ชนชาติอิสราเอลสาบานไว้ว่า   “พระเจ้าคงจะเสด็จมาเยี่ยมท่านทั้งหลายเป็นแน่   แล้วท่านจงเอากระดูกของเราไปจากที่นี่ ด้วย”  

Moses and the children of Israel took the bones of Joseph with them when they left Egypt. So now we jump a period of some three hundred years as we leave now Joseph and as we begin tomorrow the book of Exodus.

โมเสสและบุตรของอิสราเอลเอากระดูกของโยเซฟกับพวกเขาเมื่อพวกเขาซ้ายอียิปต์ ดังนั้นตอนนี้เราข้ามบางช่วง 300 ปีที่เราออกตอนนี้โยเซฟและที่เราเริ่มพรุ่งนี้หนังสืออพยพ

We don’t have too many details of the history of the people of Israel in the time they lived in Egypt. 

เราไม่ได้มีรายละเอียดมากเกินไปประวัติศาสตร์ของชาวอิสราเอลในเวลาที่พวกเขาอยู่ในอียิปต์

When there was a new Pharaoh he didn’t know Joseph and the people of Israel became slaves to the Egyptians. 

เมื่อมีใหม่เขาก็ไม่ทราบว่าโยเซฟและคนอิสราเอลเป็นทาสที่อียิปต์

So the next important event of their history is their coming out of the land of Egypt. And under new leadership a man named Moses who was of the tribe of Levi, we talk about that story tomorrow.

เหตุการณ์สำคัญต่อประวัติศาสตร์ของพวกเขาดังนั้นออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ของพวกเขา และภายใต้ผู้นำใหม่คนที่ชื่อโมเสสผู้เป็นของเผ่า Levi เราพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่วันพรุ่งนี้

Genesis told us about the creation, the fall of man, the flood, the tower of Babel, about the lives of Abraham, Isaac, Jacob, and Joseph. 

ปฐมกาลบอกเราเกี่ยวกับการสร้างตกของคนที่น้ำท่วมที่หอของ Babel, เกี่ยวกับชีวิตของอับราฮัมไอแซก, ยาโคบและโยเซฟ

I especially enjoyed the stories of Joseph.  A man who truly trusted God, resisted temptation, made plans and provisions for the future, cared deeply for other people, was a man of great character and integrity, and loved his family even when they didn’t love him. 

ผมชอบโดยเฉพาะเรื่องราวของโยเซฟ คน ที่แท้จริงที่เชื่อถือพระเจ้าต่อต้านทดลองทำแผนและบทบัญญัติในอนาคต, ดูแลลึกสำหรับคนอื่นเป็นคนของตัวละครที่ดีและซื่อสัตย์และรักครอบครัวของเขา แม้ว่าพวกเขาไม่ได้รักเขา

We can learn many good lessons from his life. 

เราสามารถเรียนรู้บทเรียนที่ดีมากจากชีวิตของเขา

www.gotquestions.org/Thai

Genesis 50