Wednesday, January 4, 2017

 


Exodus 8 Frogs, Lice, and Flies

กบริ้นและฝูงเหลือบ

The Second Plague: Frogs

ภัยพิบัติที่สอจากฝูงกบ

1Then the LORD said to Moses, “Go in to Pharaoh and say to him, ‘Thus says the LORD, “Let my people go, that they may serve me.

1พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ไปหาฟาโรห์บอกว่า   'พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า   “จงปล่อยประชากรของเราให้ไปนมัสการเรา

2But if you refuse to let them go, behold, I will plague all your country with frogs.

2ถ้าไม่ยอม   เราจะให้ฝูงกบขึ้นมารังควานทั่ว   เขตแดนของท่าน

3The Nile shall swarm with frogs that shall come up into your house and into your bedroom and on your bed and into the houses of your servants and your people, and into your ovens and your kneading bowls.

3ฝูงกบจะเต็มไปทั้งแม่น้ำไนล์   จะขึ้นมาอยู่ในวัง   ในห้องบรรทม   และบนแท่นบรรทมของท่าน   ในเรือนข้าราชการ   ตามตัวพลเมือง   ในเตาปิ้งขนม   และในอ่างขยำแป้งของท่านด้วย

4The frogs shall come up on you and on your people and on all your servants.”’”

4ฝูงกบนั้นจะขึ้นมาที่ตัวฟาโรห์   ที่ตัวพลเมืองและที่ตัวข้าราชการทั้งปวงของท่าน” ' ”

5And the LORD said to Moses, “Say to Aaron, ‘Stretch out your hand with your staff over the rivers, over the canals and over the pools, and make frogs come up on the land of Egypt!’”

5แล้วพระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า   “จงบอกอาโรนให้เหยียดมือที่ถือไม้เท้าออกเหนือแม่น้ำ   เหนือลำคลองและเหนือบึงให้ฝูงกบขึ้นมาบนแผ่นดินอียิปต์”

6So Aaron stretched out his hand over the waters of Egypt, and the frogs came up and covered the land of Egypt.

6อาโรนก็เหยียดมือออกเหนือพื้นน้ำทั้งหลายในอียิปต์   กบก็ขึ้นมาเต็มแผ่นดินอียิปต์

7But the magicians did the same by their secret arts and made frogs come up on the land of Egypt.

7ฝ่ายพวกนักแสดงกลก็ทำตามศิลปอันลึกลับของเขา   ให้มีฝูงกบขึ้นมาบนแผ่นดินอียิปต์เหมือนกัน  

8Then Pharaoh called Moses and Aaron and said, “Plead with the LORD to take away the frogs from me and from my people, and I will let the people go to sacrifice to the LORD.”

8ฟาโรห์ตรัสเรียกโมเสสกับอาโรนมาว่า   “เจ้าทั้งสองจงกราบทูลวิงวอนขอพระเจ้า ทรงบันดาลให้ฝูงกบไปเสียจากเราและจากพลเมืองของเรา   แล้วเราจะยอมปล่อยให้ประชากรเหล่านั้นไปถวายสัตวบูชา แด่พระเจ้า”  

9Moses said to Pharaoh, “Be pleased to command me when I am to plead for you and for your servants and for your people, that the frogs be cut off from you and your houses and be left only in the Nile.”

9โมเสสจึงทูลฟาโรห์ว่า   “เวลาใดที่ฝ่าพระบาทมีพระประสงค์ให้ข้าพระบาทวิงวอนต่อพระเจ้าเพื่อฝ่าพระบาท   ข้าราชบริพารและพลเมืองของฝ่าพระบาท   ขอให้ทรงขับไล่ฝูงกบไปเสียจากฝ่าบาทและราชสำนักลงไปอยู่ในแม่น้ำไนล์   ก็จงมีพระบัญชามาเถิด   ข้าพระบาทจะกราบทูลขอให้เป็นไปดังพระประสงค์”  

10And he said, “Tomorrow.” Moses said, “Be it as you say, so that you may know that there is no one like the LORD our God.


10ฟาโรห์ตรัสตอบว่า “พรุ่งนี้” โมเสสจึงทูลว่า “จะเป็นไปตามพระดำรัส   ฝ่าพระบาทจะได้ทราบว่า   ไม่มีผู้ใดเหมือนพระเจ้าของข้าพระบาททั้งหลาย

11The frogs shall go away from you and your houses and your servants and your people. They shall be left only in the Nile.”

11ฝูงกบจะไปจากฝ่าพระบาท   จากราชสำนัก   จากข้าราชการและพลเมืองของฝ่าพระบาท   เหลืออยู่เฉพาะแต่ในแม่น้ำไนล์”

12So Moses and Aaron went out from Pharaoh, and Moses cried to the LORD about the frogs, as he had agreed with Pharaoh.

12โมเสสกับอาโรนทูลลาไป   แล้วโมเสสร้องทูลพระเจ้า เรื่องฝูงกบที่พระองค์ได้ทรงให้มาทรมานฟาโรห์  

13And the LORD did according to the word of Moses. The frogs died out in the houses, the courtyards, and the fields.

13พระเจ้าทรงกระทำตามคำทูลขอของโมเสส   ฝูงกบเหล่านั้นก็ไปตายเกลื่อนบ้านเรือน   เกลื่อนลานบ้านและทุ่งนา

14And they gathered them together in heaps, and the land stank.

14เขาก็เก็บซากกบไว้เป็นกองๆ   แผ่นดินก็เหม็นตลบไป  

15But when Pharaoh saw that there was a respite, he hardened his heart and would not listen to them, as the LORD had said.

15เมื่อฟาโรห์ทรงทราบว่าความเดือดร้อนลดน้อยลงแล้ว   ก็กลับมีพระทัยแข็งกระด้างอีก   ไม่ยอมเชื่อฟังโมเสสและอาโรน   จริงดังที่พระเจ้าตรัสไว้แล้ว

God threatened a plague of frogs for a specific reason. 

พระเจ้าคุกคามภัยพิบัติของกบด้วยเหตุผลเฉพาะ

Frogs were something else that the Egyptians worshipped. 

กบเป็นอย่างอื่นที่ชาวอียิปต์บูชา

Egyptians worshipped the frog as a female goddess because frogs were common around the Nile, because they reproduced rapidly, and because being amphibians, they are part of two worlds, creatures of both land and water. 

ชาว อียิปต์บูชากบเป็นเทพธิดาหญิงเพราะกบมีทั่วไปรอบแม่น้ำไนล์เพราะพวกเขาทำซ้ำ อย่างรวดเร็วและเพราะถูกครึ่งบกครึ่งน้ำพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของโลกสองสัตว์ ของดินและน้ำ

The Egyptian goddess Heqt was always pictured with the head of a frog. For this reason frogs were considered sacred and could not be killed. God will show the Egyptians the foolishness of a frog-god! 

เทพธิดา Heqt อียิปต์เป็นลายเดียวกับหัวของกบ ด้วยเหตุนี้กบได้พิจารณาศักดิ์สิทธิ์และไม่สามารถฆ่า พระเจ้าจะแสดงความโง่เขลาของชาวอียิปต์พระเจ้า - กบ!

God in His mercy gave Pharaoh a chance to change his ways and let the people go, but Pharaoh would not. 

พระเจ้าในความเมตตาของพระองค์ให้ฟาโรห์โอกาสที่จะเปลี่ยนวิธีการของเขาและปล่อยให้คนที่ไป แต่ฟาโรห์จะไม่

So then there were frogs everywhere, in Egyptian bedrooms, in kitchens, in every room in the house, in bowls and in ovens.

ดังนั้นกบก็มีทุกที่ในห้องนอนอียิปต์ได้ในครัวในห้องในบ้านทุกคนในอ่างและในเตาอบ

When they walked, they walked on frogs; when they sat, they sat on frogs.

เมื่อเดินก็เดินบนกบ; เมื่อพวกเขานั่งก็นั่งบนกบ

It was a terrible situation. One frog could not do very much, but many frogs caused great trouble.

มันเป็นสถานการณ์ร้ายแรง หนึ่งกบไม่ได้ทำมาก แต่กบหลายเกิดปัญหาใหญ่

Since the Egyptians thought they were sacred they should not be killed.

เมื่อชาวอียิปต์คิดว่าพวกเขาห้ามพวกเขาไม่ควรฆ่า

Here in our village it so noisy after the rain, the frogs croak loudly, imagine how it was in Egypt! 

ที่นี่ในหมู่บ้านของเรามันจึงมีเสียงดังหลังฝนตกกบบ่นดัง, คิดว่ามันอยู่ในอียิปต์!

Again the magicians don’t seem able to get rid of the frogs, just make more.

นักมายากลอีกครั้งดูเหมือนจะไม่สามารถกำจัดกบเพียงให้มากขึ้น

When Moses prays, God answers and all the frogs died!

เมื่ออธิษฐานโมเสสพระเจ้าและกบคำตอบทั้งหมดตาย!


The Third Plague: Lice

ภัยพิบัติที่สามฝุ่นดินให้กลายเป็นริ้นทั่ว

16Then the LORD said to Moses, “Say to Aaron, ‘Stretch out your staff and strike the dust of the earth, so that it may become gnats in all the land of Egypt.’”

16พระเจ้าจึงตรัสกับโมเสสว่า “บอกอาโรนว่า   'เอาไม้เท้าตีฝุ่นดินให้กลายเป็นริ้นทั่วประเทศอียิปต์'”

17And they did so. Aaron stretched out his hand with his staff and struck the dust of the earth, and there were gnats on man and beast. All the dust of the earth became gnats in all the land of Egypt.

17เขาทั้งสองก็กระทำตาม   อาโรนเหยียดมือออกยกไม้เท้าตีฝุ่นดิน   ก็มีริ้นมาตอมมนุษย์และสัตว์   ฝุ่นดินทั้งหมดกลายเป็นริ้นทั่วประเทศอียิปต์

18The magicians tried by their secret arts to produce gnats, but they could not. So there were gnats on man and beast.

18ฝ่ายพวกเล่นกลก็พยายามใช้ศิลปะอันลึกลับของเขา   เพื่อทำให้เกิดริ้น  แต่ก็ทำไม่ได้   ริ้นพากันมาตอมมนุษย์และสัตว์ทั้งปวง

19Then the magicians said to Pharaoh, “This is the finger of God.” But Pharaoh's heart was hardened, and he would not listen to them, as the LORD had said.

19พวกเล่นกลจึงทูลฟาโรห์ว่า “นี่เป็นกิจการแห่งนิ้วพระหัตถ์พระเจ้า” ฝ่ายฟาโรห์มีพระทัยแข็งกระด้าง   หาเชื่อฟังเขาไม่   จริงดังที่พระเจ้าตรัสไว้แล้ว


This plague comes unannounced. This time God does not show Pharaoh the mercy of a warning and an invitation to repentance. 

ภัยพิบัตินี้มาเงียบๆ เวลานี้พระเจ้าไม่ได้แสดงความเมตตาของเขาเตือนและเชิญให้กลับใจ

The Egyptian priests were careful about health and cleaning of the body and now having lice they were unable to worship their gods.

ปุโรหิตอียิปต์มีความระมัดระวังเกี่ยวกับสุขภาพและการทำความสะอาดร่างกายและขณะนี้มีเหาพวกเขาไม่สามารถนมัสการพระเจ้าของพวกเขา

The plague of lice was also upon every animal.

ภัยพิบัติของเหายังสัตว์ทุกเมื่อ

The Egyptians believed the gods of Egypt would not receive the sacrifice of lice infested animals, so this stopped their sacrificial system.

ชาวอียิปต์เชื่อว่าพระเจ้าของอียิปต์จะไม่ได้รับการเสียสละของสัตว์ที่รบกวนเหาดังนั้นนี้หยุดระบบการเสียสละของพวกเขา

The magicians were not able to make more lice and so for the first time confess that this is the work of God, but still Pharaoh’s heart was hard, he would not listen.

นักมายากลคนสามารถไม่ทำให้เหาขึ้นและเพื่อให้การสารภาพครั้งแรกว่านี่เป็นงานของพระเจ้า แต่ก็ยังหัวใจของเขายากเขาจะไม่ฟัง

The hardness of Pharaoh's heart was shown when he would not even listen to his own advisers. He was determined to still resist the Lord.

ความแข็งของหัวใจของเขาได้ปรากฏขึ้นเมื่อเขาจะไม่ได้ฟังที่ปรึกษาของเขาเอง เขายังคงมุ่งมั่นที่จะต่อต้านพระเจ้า


The Fourth Plague: Flies

ภัยพิบัติที่สี่จากฝูงเหลือบ

20Then the LORD said to Moses, “Rise up early in the morning and present yourself to Pharaoh, as he goes out to the water, and say to him, ‘Thus says the LORD, “Let my people go, that they may serve me.

20พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ลุกขึ้นแต่เช้าไปคอยเฝ้าฟาโรห์   ฟาโรห์จะมายังแม่น้ำ   แล้วบอกว่า   'พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “จงปล่อยประชากรของเราให้ไปนมัสการเรา

21Or else, if you will not let my people go, behold, I will send swarms of flies on you and your servants and your people, and into your houses. And the houses of the Egyptians shall be filled with swarms of flies, and also the ground on which they stand.

21ถ้าแม้ไม่ปล่อยประชากรของเราไป   เราจะใช้ให้ฝูงเหลือบมาตอมกายของเจ้า   ตอมข้าราชการและพลเมืองของเจ้าด้วย   ฝูงเหลือบจะเข้าไปในราชสำนัก   ในบ้านเรือนของชาวอียิปต์   พื้นดินที่เขาอยู่นั้นจะเต็มไปด้วยฝูงเหลือบ

22But on that day I will set apart the land of Goshen, where my people dwell, so that no swarms of flies shall be there, that you may know that I am the LORD in the midst of the earth. 

22ในวันนั้นเราจะแยกเมืองโกเชน   ที่ประชากรของเราอาศัยอยู่นั้นออก   มิให้มีฝูงเหลือบที่นั่น   เพื่อเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือพระเจ้า   สถิตอยู่ท่ามกลางแผ่นดิน

23Thus I will put a division between my people and your people. Tomorrow this sign shall happen.”’”

23เราจะแบ่งเขตแดนในระหว่างชนชาติของเรากับ ชนชาติของเจ้า   หมายสำคัญนี้จะบังเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้”

24And the LORD did so. There came great swarms of flies into the house of Pharaoh and into his servants' houses. Throughout all the land of Egypt the land was ruined by the swarms of flies.

24แล้วพระเจ้าก็ทรงกระทำดังนั้น   เหลือบฝูงใหญ่ยิ่งนักเข้าไปในพระราชวังของฟาโรห์   ในเรือนข้าราชการ   และทั่วแผ่นดินอียิปต์   ทำให้แผ่นดินได้รับความเสียหายย่อยยับ  

25Then Pharaoh called Moses and Aaron and said, “Go, sacrifice to your God within the land.”

25ฟาโรห์จึงตรัสเรียกโมเสส   กับอาโรนมา   รับสั่งว่า “จงไปถวายสัตวบูชาแด่พระเจ้าของเจ้าในเขตแผ่นดินนี้”  

26But Moses said, “It would not be right to do so, for the offerings we shall sacrifice to the LORD our God are an abomination to the Egyptians. If we sacrifice offerings abominable to the Egyptians before their eyes, will they not stone us?

26โมเสสทูลว่า  “การกระทำเช่นนั้นหาควรไม่   เพราะข้าพระบาททั้งหลายต้องถวายสัตวบูชา   แด่พระเจ้าของข้าพระบาท  แต่ชาวอียิปต์ถือว่า   เป็นการผิดที่จะฆ่าสัตว์เหล่านี้   ถ้าข้าพระบาทถวายสัตวบูชาต่อหน้าเขา   ซึ่งชาวอียิปต์ถือว่าเป็นสัตว์ที่ไม่ควรฆ่า   เขาจะไม่เอาก้อนหินขว้างข้าพระบาททั้งหลายหรือ

27We must go three days' journey into the wilderness and sacrifice to the LORD our God as he tells us.”

27ข้าพระบาททั้งหลายจะเดินทางไปในถิ่น ทุรกันดารสักสามวัน   ถวายสัตวบูชาแด่พระเจ้า ของพวกข้าพระบาทตามที่พระองค์ทรงบัญชา”  

28So Pharaoh said, “I will let you go to sacrifice to the LORD your God in the wilderness; only you must not go very far away. Plead for me.”

28ฟาโรห์จึงรับสั่งว่า “เราจะปล่อยพวกเจ้าไป   เพื่อจะได้ถวายสัตวบูชาแด่พระเจ้าของเจ้าในถิ่นทุรกันดาร   แต่ว่าพวกเจ้าอย่าไปให้ไกลนัก   จงวิงวอนเพื่อเราด้วย”  

29Then Moses said, “Behold, I am going out from you and I will plead with the LORD that the swarms of flies may depart from Pharaoh, from his servants, and from his people, tomorrow. Only let not Pharaoh cheat again by not letting the people go to sacrifice to the LORD.”

29โมเสสจึงทูลว่า “พอข้าพระบาททูลลาฝ่าพระบาทไป   ข้าพระบาทจะอธิษฐานทูลพระเจ้า   ขอให้ฝูงเหลือบไปเสียจากฟาโรห์   จากข้าราชการและจากพลเมืองในเวลาพรุ่งนี้   แต่ขออย่าทรงกลับคำอีก   ไม่ยอมปล่อยประชากรให้ไปถวายสัตวบูชาแด่พระเจ้า”

30So Moses went out from Pharaoh and prayed to the LORD.

30โมเสสทูลลาฟาโรห์ไปแล้วก็อธิษฐานต่อพระเจ้า

31And the LORD did as Moses asked, and removed the swarms of flies from Pharaoh, from his servants, and from his people; not one remained.

31พระเจ้าทรงกระทำตามคำทูลขอของโมเสส   ทรงให้ฝูงเหลือบไปเสียจากฟาโรห์   จากข้าราชการและจากพลเมืองของท่าน มิให้เหลืออยู่สักตัวเดียว  



Moses delivered God’s message, “Let My people go, that they may serve Me”

โมเสสส่งข้อความของพระเจ้า"ให้คนของพระเจ้าไปว่าพวกเขาจะปรนนิบัติพระเจ้า"

There is no record of a specific reply from Pharaoh to this request, but since the plague came, he obviously did not soften his heart towards the Lord or the people of Israel.

มีบันทึกระบุไม่มีการตอบกลับจากเขาเพื่อขอนี้ แต่เนื่องจากภัยพิบัติมาเขาชัดไม่นุ่มหัวใจของเขาต่อพระเจ้าหรือคนของอิสราเอล

Probably pharaoh just ignored Moses' message.  So then the plague of flies came. It may have been a variety of insects.

เขาอาจไม่สนใจเพียงข้อความมูซา ดังนั้นแล้วภัยพิบัติของแมลงวันมา อาจถูกหลากหลายของแมลง

Psalm สดุดี78:45 He sent among them swarms of flies, which devoured them, and frogs, which destroyed them.

พระองค์ทรงส่งฝูงเหลือบ   มาท่ามกลางเขา  ซึ่งผลาญเขา   และกบ   ซึ่งทำลายเขา   


The land was corrupted because of the swarms of flies.  Many, many flies in the house of Pharaoh, into his servants' houses, and into all the land of Egypt but God promised that the land of Goshen, the place where the children of Israel lived, would not have the plague of flies.

ที่ดินได้รับความเสียหายเนื่องจาก การบิน หลาย แมลงวันอยู่ในบ้านของฟาโรห์ที่เป็นบ้านข้าราชการของเขาและในทุกแผ่นดิน อียิปต์ แต่พระเจ้าสัญญาว่าแผ่นดิน Goshen, สถานที่ที่คนของอิสราเอลอยู่ไม่ได้จะมีภัยพิบัติของแมลงวัน

Pharaoh tried to compromise with Moses.  He offered to allow Israel a holiday for their God, but demanded they stay within the land of Egypt to worship.

ฟาโรห์พยายามประนีประนอมกับโมเสส เขาเสนอให้อิสราเอลหยุดสำหรับของพระเจ้า แต่เรียกร้องพวกเขาอยู่ในที่ดินของอียิปต์เพื่อนมัสการ

This is often the way of politicians but God is no politician. He will make no bargain with Pharaoh.

นี้มักจะเป็นวิธีการของนักการเมือง แต่พระเจ้าเป็นนักการเมืองไม่ เขาจะไม่ต่อรองกับฟาโรห์


Pharaoh asked Moses to pray for him. This shows Pharaoh knows exactly who the plagues are coming from, and how they can be stopped, by praying to God.  But still Pharaoh hardened his heart at this time also.

ฟาโรห์โมเสสเพื่ออธิษฐานขอให้เขา นี้ฟาโรห์แสดงรู้ว่าภัยพิบัติที่มาจากและวิธีการให้สามารถหยุดโดยอธิษฐานกับพระเจ้า แต่ยังฟาโรห์แข็งหัวใจของเขาในเวลานี้ได้

The Pharaoh said, I will let you go, that you may sacrifice to the Lord your God in the wilderness.  But he did not keep his promise.

ฟาโรห์กล่าวว่าฉันจะให้คุณไปที่คุณจะเสียสละเพื่อพระเจ้าของพระเจ้าในถิ่นทุรกันดาร แต่เขาไม่ได้รักษาสัญญาของเขา

We cannot tell if Pharaoh deliberately lied to Moses or changed his mind once the plague of flies was gone.

เราไม่สามารถบอกได้ว่าฟาโรห์จงใจโกหกโมเสสหรือเปลี่ยนความคิดของเขาเมื่อภัยพิบัติของแมลงวันเป็นไป


Many people have turned to God in a time of trouble, but when things get better, almost immediately turn back against God or ignore Him. 

หลายคนได้หันไปพระเจ้าในเวลายากลำบาก แต่เมื่อได้รับสิ่งที่ดีขึ้นเกือบจะทันทีกลับต่อพระเจ้าหรือไม่สนใจพระองค์


Here is a warning for us, the longer we continue in sin, the harder our hearts become. As we continue in sin, God can allow our hearts to harden.

นี่คือการเตือนให้เราที่เราอีกต่อไปในบาปที่หนักเป็นหัวใจของเรา ที่เราในบาปต่อพระเจ้าสามารถให้หัวใจของเราให้แข็ง

A man doesn't start by gambling away his monthly pay; it starts with small betting, and his heart grows hard.

คนไม่เริ่มต้นด้วยการเล่นการพนันไปจ่ายรายเดือนของเขามันเริ่มต้นด้วยการพนันเล็กและหัวใจของเขาเติบโตยาก

A man doesn't start with terrible sexual perversion; it may start with a few magazines, a couple of videos, and his heart grows hard.

ผู้ชายไม่เริ่มด้วยบิดเบือนทางเพศร้ายแรง; มันอาจเริ่มต้นด้วยนิตยสารไม่กี่คู่ของวิดีโอและหัวใจของเขาเติบโตยาก

A woman doesn't start addicted to alcohol; it starts with some social drinking and her heart grows hard.

หญิงไม่เริ่มติดแอลกอฮอล์; มันเริ่มต้นด้วยการดื่มบางสังคมและหัวใจของเธอเติบโตขึ้นอย่างหนัก

Proverbs สุภาษิต 29:1 He who is often reproved, yet stiffens his neck, will suddenly be broken beyond healing.

บุคคลที่ถูกตักเตือนบ่อยๆ  แต่ยังแข็งคอ   ประเดี๋ยวคอจะหัก   รักษาไม่ได้  

Hebrews ฮีบรู 3:13 But exhort one another every day, as long as it is called “today,” that none of you may be hardened by the deceitfulness of sin.

ท่านจงเตือนสติกันและกันทุกวัน   ตลอดเวลาที่เรียกว่า   “วันนี้”   เพื่อว่าจะไม่มีผู้ใดในพวกท่านมีใจแข็งกระด้างไป   เพราะเล่ห์กลของบาป

Hebrews ฮีบรู12:4-15 4In your struggle against sin you have not yet resisted to the point of shedding your blood.

4ในการต่อสู้กับบาปนั้น   ท่านทั้งหลายยังไม่ได้สู้จนถึงกับต้องเสียโลหิตเลย

5And have you forgotten the exhortation that addresses you as sons?

“My son, do not regard lightly the discipline of the Lord,

nor be weary when reproved by him.

5และท่านได้ลืมคำเตือน   ที่พระองค์ได้ทรงเตือนในฐานะที่เป็นบุตรว่า  
  บุตรชายของเราเอ๋ย  อย่าละเลยต่อการตีสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้า  
  และอย่าท้อถอยในเมื่อพระองค์ทรงตีสอนนั้น  

6For the Lord disciplines the one he loves, and chastises every son whom he receives.”

6เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีสอนผู้ที่พระองค์ทรงรัก   และเมื่อพระองค์ทรงรับผู้ใดเป็นบุตร พระองค์ก็ทรงตีสอนผู้นั้น  

7It is for discipline that you have to endure. God is treating you as sons. For what son is there whom his father does not discipline?

7ท่านทั้งหลายจงรับและทนเอาเถอะเพราะเป็นการตีสอน   พระเจ้าทรงปฏิบัติต่อท่านในฐานะที่ท่านเป็นบุตรของพระองค์   ด้วยว่ามีบุตรคนใดเล่าที่บิดาไม่ได้ตีสอนเขาบ้าง

8If you are left without discipline, in which all have participated, then you are illegitimate children and not sons.

8แต่ถ้าท่านทั้งหลายไม่ได้ถูกตีสอนเช่นเดียวกับคนอื่นๆ   ท่านก็ไม่ได้เป็นบุตร   แต่เป็นลูกที่ไม่มีพ่อ

9Besides this, we have had earthly fathers who disciplined us and we respected them. Shall we not much more be subject to the Father of spirits and live?

9อีกประการหนึ่ง   เราทั้งหลายมีบิดาเป็นมนุษย์ที่ได้ตีสอนเรา   และเราก็นับถือบิดานั้น   ยิ่งกว่านั้นอีก   เราควรจะอยู่ใต้บังคับของพระบิดาแห่งวิญญาณจิต   และมีชีวิตจำเริญมิใช่หรือ

10For they disciplined us for a short time as it seemed best to them, but he disciplines us for our good, that we may share his holiness.

10เพราะบิดาที่เป็นมนุษย์ตีสอนเราเพียงชั่วเวลาเล็กน้อย   ตามความเห็นดีเห็นชอบของเขาเท่านั้น   แต่พระองค์ได้ทรงตีสอนเราเพื่อประโยชน์ของเรา   เพื่อให้เราได้เข้าส่วนในวิสุทธิภาพของพระองค์

11For the moment all discipline seems painful rather than pleasant, but later it yields the peaceful fruit of righteousness to those who have been trained by it.

11มื่อมีการตีสอนนั้นดูไม่เป็นที่ชื่นใจเลย   เป็นเรื่องเศร้าใจ   แต่ต่อมาภายหลังก็จะก่อให้เกิดความสุขสำราญแก่บรรดาคนที่ต้องทนอยู่นั้น   คือความชอบธรรมนั้นเอง

12Therefore lift your drooping hands and strengthen your weak knees,

12เพราะเหตุนั้นจงยกมือที่อ่อนแรงขึ้น   และจงให้หัวเข่าที่อ่อนล้ามีกำลังขึ้น

13and make straight paths for your feet, so that what is lame may not be put out of joint but rather be healed.

13และจงทำทางให้ตรงเพื่อให้เท้าของท่านเดินไป   เพื่อว่าขาที่เขยกนั้นจะได้ไม่เคล็ด   แต่จะหายเป็นปกติ

14Strive for peace with everyone, and for the holiness without which no one will see the Lord.

14จงอุตส่าห์ที่จะอยู่อย่างสงบกับคนทั้งหลาย   และอุตส่าห์ที่จะได้ใจบริสุทธิ์   ซึ่งถ้าใจไม่บริสุทธิ์ก็จะไม่มีผู้ใดได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าเลย

15See to it that no one fails to obtain the grace of God; that no “root of bitterness” springs up and causes trouble, and by it many become defiled;

15จงระวังให้ดีอย่าให้ใครเพิกเฉยต่อพระคุณของพระเจ้า   และอย่าให้มีรากขมขื่นงอกขึ้นมา   ทำความยุ่งยากให้   ซึ่งจะเป็นเหตุให้คนเป็นอันมากเสียไป


God brings discipline to the Christian.  God also gives grace, the power and the desire to do the will of God. 

พระเจ้านำวินัยกับคริสเตียน พระเจ้าทรงให้พระคุณอำนาจและต้องการที่จะทำของพระเจ้า

If we resist the grace of God, then our hearts can become hard, and we can become bitter, which will have a bad effect on others around us.  So we are then hurting ourselves and others.

ถ้าเราต่อต้านพระคุณของพระเจ้าแล้วหัวใจของเราจะเป็นหนักและเราจะกลายเป็นขมซึ่งจะมีผลดีในผู้อื่นรอบตัวเรา ดังนั้นเราจึงทำร้ายตัวเองและผู้อื่น


Moses refused Pharaoh’s offer.  He said, we can’t offer sacrifice before the Egyptians and keeps to the original request, refusing to compromise.

โมเสสปฏิเสธ o ให้เขากล่าวว่าเราไม่สามารถให้เสียสละก่อนชาวอียิปต์และช่วยให้ขอเดิมไม่ยอมประนีประนอม


We see God building character and strength in Moses. Perhaps when he first appeared before Pharaoh he would have been willing to concede to this kind of bargain.

เราเห็นตัวอาคารพระเจ้าและความแข็งแรงในโมเสส บางทีเมื่อเขาครั้งแรกเขาก่อนที่เขาจะได้รับการเต็มใจที่จะยอมรับกับชนิดของการต่อรองนี้

Now Moses really knows that God is control, and he doesn't have to settle for less than the perfect will of God.

โมเสสตอนนี้รู้ว่าพระเจ้าควบคุมและเขาไม่ต้องชำระน้อยกว่าจะสมบูรณ์ของพระเจ้า

 

Exodus 8