Search the site

Twelve Basics for Living and Growing as a Christian
Legacy and Minstry Adventures of Dana Bratton
Peffect Storm: A Christian's Struggle with Depression
New Testament Expository Sermons vol. 1 Matthew 1-14
New Testament Expository Sermons vol. 2 Matthew 15-28
New Testament Expository Sermons vol. 3 Mark
New Testament Expository Sermons vol. 4 Luke 1-13
New Testament Expository Sermons vol 5 Luke 14-24
New Testament Expository Sermons vol. 6 John
Living Boldly: Acknowledging and Overcoming Fear
 
 
 

Friday, December 2, 2016

 

Genesis 43 Joseph's Brothers Return to Egypt

ปฐมกาลบทที่ 43 พวกพี่น้องของโยเซฟกลับไปอียิปต์

Judah promises they will come back verses 1-15

ยูดาห์ปฏิญาณว่าจะรับประกันเบนยามินข้อที่1-15


To Jacob (also known as Israel) things look very sad.  There is a new ruler down in Egypt who seems unkind, accusing his sons of being spies and kept one of them in jail, and now wants the youngest son to go down to Egypt too. 

ไปยัง ยากอบ (หรือเรียกว่าอิสราเอล) สิ่งที่หน้าเศร้ามาก มีเจ้าใหม่ลงในอียิปต์ที่ดูเหมือนเหี้ยมโหด, กล่าวโทษลูกชายของเขาถูกสายลับและเก็บไว้เป็นหนึ่งของพวกเขาในคุกและตอนนี้ ต้องการให้บุตรชายคนเล็กไปลงอียิปต์เกินไป

Joseph had wanted his brothers to return right away to Egypt with their youngest brother Benjamin, but Jacob had not allowed it.  Until finally all the food was gone and they were forced to return.

โยเซฟได้ต้องการพี่ชายของเขากลับทันทีอียิปต์กับน้องชายคนเล็กของเบนจามิน แต่ยากอบไม่ได้รับอนุญาตนั้น     จนในที่สุดอาหารทั้งหมดได้หายไปและพวกเขาถูกบังคับให้กลับ

1Now the famine was severe in the land.

1การกันดารอาหารในแผ่นดินร้ายแรงยิ่ง

2And when they had eaten the grain that they had brought from Egypt, their father said to them, “Go again, buy us a little food.”

2อยู่มาเมื่อครอบครัวยาโคบ กินข้าวที่ได้มาจากประเทศอียิปต์หมดแล้ว   บิดาจึงบอกแก่บุตรชายว่า   “ไปซื้ออาหารมาอีกหน่อย”

3But Judah said to him, “The man solemnly warned us, saying, ‘You shall not see my face unless your brother is with you.’

3แต่ยูดาห์ตอบบิดาว่า   “ท่านกำชับพวกลูกอย่างเด็ดขาดว่า   'ถ้าไม่ได้น้องชายมาด้วย   พวกเจ้าจะไม่เห็นหน้าเราอีก'

4If you will send our brother with us, we will go down and buy you food.

4ถ้าพ่อใช้ให้น้องไปกับพวกลูก ลูกจะลงไปซื้ออาหารให้พ่อ

5But if you will not send him, we will not go down, for the man said to us, ‘You shall not see my face, unless your brother is with you.’”

5แต่ถ้าแม้พ่อไม่ให้น้องไป   พวกลูกจะไม่ไป   เพราะเจ้านายท่านบัญชาแก่พวกลูกว่า   'ถ้าไม่ได้น้องมาด้วยจะไม่ได้เห็นหน้าเราอีก' ”

6Israel said, “Why did you treat me so badly as to tell the man that you had another brother?”

6อิสราเอลจึงว่า   “เหตุไฉนเจ้าจึงไปบอกท่านว่ามีน้องชายอีกคนหนึ่ง   ทำให้เราได้รับความช้ำใจเช่นนี้”

7They replied, “The man questioned us carefully about ourselves and our kindred, saying, ‘Is your father still alive? Do you have another brother?’ What we told him was in answer to these questions. Could we in any way know that he would say, ‘Bring your brother down’?”

7เขาจึงตอบว่า “เจ้านายท่านซักไซ้ไต่ถามถึงพวกลูก   และญาติพี่น้องของพวกลูกว่า   'บิดายังอยู่หรือ เจ้ามีน้องอีกคนหนึ่งหรือเปล่า'   พวกลูกก็ตอบตามคำถามนั้น   จะล่วงรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะสั่งว่า   'พาน้องของเจ้ามา' ”

8And Judah said to Israel his father, “Send the boy with me, and we will arise and go, that we may live and not die, both we and you and also our little ones.

8ยูดาห์จึงพูดกับอิสราเอลบิดาของเขาว่า   “ขอพ่อให้เด็กนั้นไปกับฉัน   เราจะได้ออกเดินทางไปเพื่อจะได้มีอาหารกินไม่ตาย   ทั้งพวกลูกและพ่อกับลูกอ่อนทั้งหลายของเราด้วย

9I will be a pledge of his safety. From my hand you shall require him. If I do not bring him back to you and set him before you, then let me bear the blame forever.

9ลูกรับประกันน้องคนนี้ พ่อจะเรียกร้องให้ลูกรับผิดชอบได้   ถ้าลูกไม่นำเขากลับมาหาพ่อ   และส่งเขาต่อหน้าพ่อ ก็ขอให้ลูกรับผิดต่อพ่อตลอดชีวิต

10If we had not delayed, we would now have returned twice.”

10ถ้าพวกลูกไม่ช้าอยู่เช่นนี้   ก็คงจะได้กลับมาเป็นครั้งที่สองแล้ว”  

11Then their father Israel said to them, “If it must be so, then do this: take some of the choice fruits of the land in your bags, and carry a present down to the man, a little balm and a little honey, gum, myrrh, pistachio nuts, and almonds.

11ฝ่ายอิสราเอลบิดาจึงบอกบุตรชายทั้งหลายว่า   “ถ้าอย่างนั้นให้ทำดังนี้คือ   เอาผลิตผลอย่างดีที่มีในแคว้นนี้คือ   พิมเสนบ้าง น้ำผึ้งบ้าง ยางไม้และเปลือกไม้ชะมด   มะม่วงหิมพานต์และจาวอัลมันด์   ใส่ภาชนะไปเป็นของกำนัลแก่ท่าน

12Take double the money with you. Carry back with you the money that was returned in the mouth of your sacks. Perhaps it was an oversight.

12เอาเงินไปสองเท่า   คือเงินที่ติดมาในปากกระสอบนั้นก็ให้ติดมือกลับไปด้วย   เพราะบางทีเขาเผลอไป

13Take also your brother, and arise, go again to the man.

13จงพาน้องชายของเจ้ากลับไปหาเจ้านายท่าน

14May God Almighty grant you mercy before the man, and may he send back your other brother and Benjamin. And as for me, if I am bereaved of my children, I am bereaved.”

14ขอพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์โปรดให้ เจ้านายท่านกรุณาแก่พวกเจ้า   และปล่อยพี่ชายกับเบนยามินกลับมา   หากว่าเราจะต้องเสียใจเพราะบุตรจากไปก็ตามเถิด”


Judah gave himself as a guarantee, a promise that they would come back with Benjamin from Egypt.  Jesus is our guarantee.  He came from the tribe of Judah.

ยูดาห์ให้ตัวเองเป็นประกันสัญญาว่าจะกลับมากับเบนจามินจากอียิปต์

พระเยซูการรับประกันของเรา       เขามาจากเผ่ายูดาห์

The Lord Jesus took our place and became our Shepherd, He took our penalty or punishment. 

พระเยซูเอาสถานที่ของเราและเป็นของเราต้อนเขาเอาโทษหรือการลงโทษของเรา

They had fruit, honey, nuts, and spices to give with the twice as much money for the grain. 

Their father Jacob suggested they double the money and give gifts to the leader in Egypt.

พวกเขามีผลไม้, น้ำผึ้ง, ถั่วและเครื่องเทศให้กับสองครั้งเท่าเงินสำหรับเมล็ดข้าว

พ่อยากอบของพวกเขาแนะนำพวกเขาสองเงินและการให้ของขวัญเพื่อเป็นผู้นำในอียิปต์


Joseph sees his younger brother verses 15-34

โยเซฟพบเบนยามินน้องชาย ข้อที่15-34

15So the men took this present, and they took double the money with them, and Benjamin. They arose and went down to Egypt and stood before Joseph.

15คนเหล่านั้นก็เอาของกำนัลและเงินสองเท่าติดมือไป พร้อมกับเบนยามิน   แล้วพากันเดินทางไปยังประเทศอียิปต์ และเข้าเฝ้าโยเซฟ  

16When Joseph saw Benjamin with them, he said to the steward of his house, “Bring the men into the house, and slaughter an animal and make ready, for the men are to dine with me at noon.”

16เมื่อโยเซฟเห็นเบนยามินมากับพี่ชาย จึงสั่งคนต้นเรือนว่า “จงพาคนเหล่านี้เข้าไปในบ้าน   ให้ฆ่าสัตว์และจัดโต๊ะไว้   เพราะคนเหล่านี้จะมารับประทานด้วยกันกับเราในเวลาเที่ยง”

17The man did as Joseph told him and brought the men to Joseph's house.

17คนต้นเรือนก็ทำตามคำโยเซฟสั่ง   และพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านโยเซฟ

18And the men were afraid because they were brought to Joseph's house, and they said, “It is because of the money, which was replaced in our sacks the first time, that we are brought in, so that he may assault us and fall upon us to make us servants and seize our donkeys.”

18คนเหล่านั้นก็กลัวเพราะเขาพาเข้าไปในบ้านโยเซฟ   จึงพูดกันว่า   “คงเป็นเพราะเงินที่ติดมาในกระสอบครั้งก่อนนั้น   เขาจึงพาพวกเรามาที่นี่   เพื่อเจ้านายท่านจะหาเหตุใส่เราจับกุมเรา   จับเราเป็นทาส ทั้งจะริบเอาลาด้วย”

19So they went up to the steward of Joseph's house and spoke with him at the door of the house,

19พวกเขาเข้าไปหาคนต้นเรือนของโยเซฟ   และพูดกับเขาที่ประตูบ้าน

20and said, “Oh, my lord, we came down the first time to buy food.

20เขากล่าวว่า “นายขอรับ   ข้าพเจ้าทั้งหลายลงมาครั้งก่อนเพื่อซื้ออาหาร

21And when we came to the lodging place we opened our sacks, and there was each man's money in the mouth of his sack, our money in full weight. So we have brought it again with us,

21ครั้นข้าพเจ้าทั้งหลายไปถึงที่พัก เปิดกระสอบออก   ก็เห็นเงินของแต่ละคนอยู่ในปากกระสอบของตน   เงินนั้นยังอยู่ครบน้ำหนัก   ข้าพเจ้าจึงได้นำเงินนั้นติดมือกลับมาให้

22and we have brought other money down with us to buy food. We do not know who put our money in our sacks.”

22ข้าพเจ้าเอาเงินอีกส่วนหนึ่งติดมือมาเพื่อจะซื้ออาหารอีก   เงินที่อยู่ในกระสอบนั้นผู้ใดใส่ไว้ข้าพเจ้าไม่ทราบเลย”

23He replied, “Peace to you, do not be afraid. Your God and the God of your father has put treasure in your sacks for you. I received your money.” Then he brought Simeon out to them.

23คนต้นเรือนจึงตอบว่า “อย่าเป็นห่วงเลย   อย่ากลัวเลย   พระเจ้าของท่านและพระเจ้าของ บิดาท่านบันดาลให้มีทรัพย์อยู่ในกระสอบเพื่อท่าน   เงินของท่านนั้นเราได้รับแล้ว” คนต้นเรือนก็พาสิเมโอนออกมาหาเขา

24And when the man had brought the men into Joseph's house and given them water, and they had washed their feet, and when he had given their donkeys fodder,

24เมื่อคนต้นเรือนพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านของโยเซฟแล้ว   ก็เอาน้ำให้เขาล้างเท้า   และจัดหญ้าฟางให้ลาเขากิน

25they prepared the present for Joseph's coming at noon, for they heard that they should eat bread there.

25พวกพี่ชายก็จัดเตรียมของกำนัลไว้คอยท่าโยเซฟซึ่ง จะมาในเวลากลางวัน   เพราะเขาได้ยินว่าเขาจะรับประทานอาหารกันที่นั่น  

26When Joseph came home, they brought into the house to him the present that they had with them and bowed down to him to the ground.

26เมื่อโยเซฟกลับมาบ้าน   เขาก็ยกของกำนัลที่ มีนั้นมาให้โยเซฟในบ้านแล้วกราบลงถึงดิน

27And he inquired about their welfare and said, “Is your father well, the old man of whom you spoke? Is he still alive?”

27โยเซฟถามถึงทุกข์สุขของเขาและกล่าวว่า   “บิดาผู้ชราที่พวกเจ้ากล่าวถึงครั้งก่อนนั้นสบายดีหรือ   ยังมีชีวิตอยู่หรือ”

28They said, “Your servant our father is well; he is still alive.” And they bowed their heads and prostrated themselves.

28เขาตอบว่า “บิดาของข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านอยู่สบายดี ยังมีชีวิตอยู่” แล้วเขาก็น้อมลงกราบไหอีก

29And he lifted up his eyes and saw his brother Benjamin, his mother's son, and said, “Is this your youngest brother, of whom you spoke to me? God be gracious to you, my son!”

29โยเซฟมองดูเบนยามินน้องชายมารดาเดียวกัน แล้วถามว่า   “คนนี้เป็นน้องสุดท้องที่พวกเจ้าบอกแก่เราครั้งก่อนหรือ”   โยเซฟกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย   ขอให้พระเจ้าทรงเมตตาแก่เจ้า”

30Then Joseph hurried out, for his compassion grew warm for his brother, and he sought a place to weep. And he entered his chamber and wept there.

30แล้วโยเซฟรีบออกไป เพราะรักน้องจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้   ท่านเข้าไปในห้อง   ร้องไห้อยู่ที่นั่น

31Then he washed his face and came out. And controlling himself he said, “Serve the food.”

31โยเซฟล้างหน้าแล้วกลับออกมาแข็งใจกลั้นน้ำตาสั่งว่า   “ยกอาหารมาเถิด”

32They served him by himself, and them by themselves, and the Egyptians who ate with him by themselves, because the Egyptians could not eat with the Hebrews, for that is an abomination to the Egyptians.

32พวกคนใช้ก็ยกส่วนของโยเซฟมาตั้งไว้เฉพาะท่าน   ส่วนของพี่น้องก็เฉพาะพี่น้อง   ส่วนของคนอียิปต์ที่จะมารับประทานด้วยนั้นก็เฉพาะเขา   เพราะคนอียิปต์ถือ   จะรับประทานร่วมกับคนฮีบรูไม่ได้

33And they sat before him, the firstborn according to his birthright and the youngest according to his youth. And the men looked at one another in amazement.

33พวกพี่น้องก็นั่งตรงหน้าโยเซฟ   เรียงตั้งแต่พี่ใหญ่   ผู้มีสิทธิบุตรหัวปี   ลงมาจนถึงน้องสุดท้องตามวัย   พี่น้องทั้งหลายมองดูตากัน   ด้วยความประหลาดใจ

34Portions were taken to them from Joseph's table, but Benjamin's portion was five times as much as any of theirs. And they drank and were merry with him.

34แล้วโยเซฟก็ส่งของรับประทานให้พี่น้องเหล่านั้น   แต่ของที่ส่งให้เบนยามินนั้น   มากกว่าของพี่ชายถึงห้าเท่า   พวกเขาก็กินดื่มกับโยเซฟจนอิ่มหนำสำราญใจ


At the meal, Joseph arranged his brothers to sit in order by their ages.

ที่รับประทานอาหาร, โยเซฟจัดพี่น้องนั่งโดยในวัยของพวกเขา

Joseph asked about their father. 

โยเซฟถามเกี่ยวกับพ่อ

Joseph asked if Benjamin is their younger brother.  Seeing his younger brother brought tears to his eyes so had to go out and wash his face.  

โยเซฟถามคนหากเบนจามินเป็นน้องชายของพวกเขา เห็นน้องชายของเขามาน้ำตาตาของเขาจึงต้องออกไปล้างหน้าของเขา

This reminds me of the prophecy of Zechariah concerning Jesus. 

นี้เตือนฉันพยากรณ์ของเศคาริยาห์เกี่ยวกับพระเยซู

Zechariah เศคาริยาห์12:10 10“And I will pour out on the house of David and the inhabitants of Jerusalem a spirit of grace and pleas for mercy, so that, when they look on me, on him whom they have pierced, they shall mourn for him, as one mourns for an only child, and weep bitterly over him, as one weeps over a firstborn.

10 “และเราจะเทวิญญาณแห่งความเมตตาเอ็นดูและการวิงวอนบนราชวงศ์ดาวิดและชาวเยรูซาเล็ม   ดังนั้นเมื่อเขาทั้งหลายมองดูเรา   ผู้ซึ่งเขาเองได้แทงเขาจะไว้ทุกข์เพื่อท่าน   เหมือนคนไว้ทุกข์เพื่อบุตรคนเดียวของตน   และร้องไห้อย่างขมขื่นเพื่อท่าน   เหมือนอย่างคนร้องไห้เพื่อบุตรหัวปีของตน


The brothers of Joseph are the ones who delivered him into slavery. They sold him, to get rid of him.

พี่น้องของเซฟโยเป็นคนที่ช่วยเขาเป็นทาส      พวกเขาขายเขาเพื่อกำจัดเขา

But soon Joseph is going to make himself known to his brothers.

แต่เร็ว ๆ นี้โยเซฟเป็นไปเพื่อให้ตัวเองรู้จักพี่น้อง

Many of Jesus countrymen, His fellow Jews wanted him dead but someday our Lord Jesus Christ is going to show who He really is, their Messiah. 

หลายคนของพระเยซูประเทศเพื่อน ชาวยิวเขาต้องการเขาตาย แต่วันหนึ่งพระเยซูคริสต์จะไปแสดงที่เขาจริงๆเป็นของอัล

www.gotquestions.org/Thai

Genesis 43

 
 
Home  | Bibles Calvary Chapel at the Bridge Children Links |  Christian LinksDaily Devotions  ESL EFL Textbooks | Greece and Rome | Hospital Visitation | Just for Kids | Medical   Ministry Trips | Missionary Newsletter | Our Family | Salvation | Sermon Notes  | Thai Bible  Thai Flash CardsThai Language Course | Thailand Churches | Thailand Ministry | Web Design 

web design by Dana

top