Search the site

Twelve Basics for Living and Growing as a Christian
YWAM Discipleship by Dana Bratton
Legacy and Minstry Adventures of Dana Bratton
Peffect Storm: A Christian's Struggle with Depression
New Testament Expository Sermons vol. 1 Matthew 1-14
New Testament Expository Sermons vol. 2 Matthew 15-28
New Testament Expository Sermons vol. 3 Mark
New Testament Expository Sermons vol. 4 Luke 1-13
New Testament Expository Sermons vol 5 Luke 14-24
New Testament Expository Sermons vol. 6 John
Living Boldly: Acknowledging and Overcoming Fear
 
 
 

Saturday, December 3, 2016

 

Genesis 44 Joseph Tests His Brothers

ปฐมกาลบทที่44โยเซฟการทดสอบพวกพี่ชาย

Joseph’s brothers are arrested verses 1-17

พวกพี่ชายโยเซฟถูกจับข้อที่1-17


Joseph has another test for his brothers before he tells them who he is.  He wants to know about their relationship with one another and to see if they care for their youngest brother Benjamin. 

โยเซฟได้ทดสอบพี่น้องอื่นก่อนที่เขาจะบอกพวกเขาที่เขาเป็น เขาต้องการทราบเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับคนอื่นและเพื่อดูว่าการดูแลน้องชายคนเล็กของเบนจามิน

1Then he commanded the steward of his house, “Fill the men's sacks with food, as much as they can carry, and put each man's money in the mouth of his sack,

1โยเซฟสั่งคนต้นเรือนของท่านว่า   “จัดอาหารใส่กระสอบของคนเหล่านี้ให้เต็มตาม ที่จะขนไปได้   และเอาเงินของเขาใส่ไว้ในปากกระสอบของทุกคน

2and put my cup, the silver cup, in the mouth of the sack of the youngest, with his money for the grain.” And he did as Joseph told him.

2ใส่จอกของเรา   คือจอกเงินนั้นไว้ในปากกระสอบ ของคนสุดท้องกับเงินค่าข้าวของเขาด้วย” คนต้นเรือนก็ทำตามที่โยเซฟสั่ง

3As soon as the morning was light, the men were sent away with their donkeys.

3ครั้นเวลารุ่งเช้าคนต้นเรือนก็ให้คนเหล่านั้น ออกเดินไปพร้อมกับลาของเขา

4They had gone only a short distance from the city. Now Joseph said to his steward, “Up, follow after the men, and when you overtake them, say to them, ‘Why have you repaid evil for good?

4เมื่อพี่น้องออกไปจากเมืองยังไม่สู้ไกลนัก   โยเซฟสั่งคนต้นเรือนว่า   “ลุกขึ้นไปตามคนเหล่านั้น   เมื่อไปทันแล้วให้ถามว่า   'ทำไมพวกเจ้าจึงทำความชั่ว  ตอบความดีเล่า   ทำไมจึงขโมยจอกเงินของเรามา

5Is it not from this that my lord drinks, and by this that he practices divination? You have done evil in doing this.’”

5จอกนั้นเป็นจอกเฉพาะที่เจ้านายของข้าใช้ดื่ม   และใช้ทำนายมิใช่หรือ เจ้าทำเช่นนี้ผิดมาก'”  

6When he overtook them, he spoke to them these words.

6คนต้นเรือนตามไปทัน แล้วว่าแก่พี่น้องตามที่โยเซฟบอก

7They said to him, “Why does my lord speak such words as these? Far be it from your servants to do such a thing!

7คนเหล่านั้นจึงตอบว่า   “เหตุไฉนเจ้านายของข้าพเจ้าจึงว่าอย่างนี้   ผู้รับใช้ของท่านจะทำเช่นนั้นหาได้ไม่

8Behold, the money that we found in the mouths of our sacks we brought back to you from the land of Canaan. How then could we steal silver or gold from your lord's house?

8ดูเถิด เงินที่ข้าพเจ้าพบในปากกระสอบนั้น   ข้าพเจ้ายังได้นำมาจากเมืองคานาอันคืนแก่ท่าน   ข้าพเจ้าทั้งหลายจะลักเงินทองไปจากบ้าน เจ้านายของท่านทำไมเล่า

9Whichever of your servants is found with it shall die, and we also will be my lord's servants.”

9หากท่านพบของนั้นที่ใครในพวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่าน   ก็ให้ผู้นั้นตายเถิด   ยิ่งกว่านั้นข้าพเจ้าทั้งหลายยอมเป็นทาสเจ้านายของ ข้าพเจ้าด้วย”

10He said, “Let it be as you say: he who is found with it shall be my servant, and the rest of you shall be innocent.”

10คนต้นเรือนจึงว่า “ให้เป็นไปตามคำที่ท่านว่า   ถ้าเราพบของนั้นที่ผู้ใด   ผู้นั้นจะต้องเป็นทาสของเรา แต่ท่านทั้งหลายหามีความผิดไม่”

11Then each man quickly lowered his sack to the ground, and each man opened his sack.

11พวกเขาทุกคนจึงรีบยกกระสอบของตนวางลงบนดิน และเปิดกระสอบของตนออก

12And he searched, beginning with the eldest and ending with the youngest. And the cup was found in Benjamin's sack.

12คนต้นเรือนก็ค้นดูตั้งแต่คนหัวปีจนถึงคนสุดท้อง   ก็พบจอกนั้นในกระสอบของเบนยามิน

13Then they tore their clothes, and every man loaded his donkey, and they returned to the city.

13พวกพี่ก็ฉีกเสื้อผ้า และบรรทุกขึ้นหลังลากลับมายังเมือง  

14When Judah and his brothers came to Joseph's house, he was still there. They fell before him to the ground.

14ฝ่ายยูดาห์กับพวกพี่น้องก็มาบ้านโยเซฟ   โยเซฟยังอยู่ที่นั่น พวกเขากราบลงถึงดินต่อหน้า

15Joseph said to them, “What deed is this that you have done? Do you not know that a man like me can indeed practice divination?”

15โยเซฟจึงถามเขาว่า “พวกเจ้าทำอะไรนี่   พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าคนอย่างเราทำนายได้”

16And Judah said, “What shall we say to my lord? What shall we speak? Or how can we clear ourselves? God has found out the guilt of your servants; behold, we are my lord's servants, both we and he also in whose hand the cup has been found.”

16ยูดาห์ตอบว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะตอบอย่างไรกับนาย   ข้าพเจ้าจะพูดอย่างไร   หรือจะแก้ตัวอย่างไรได้   พระเจ้าทรงทราบความผิดของพวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านแล้ว   ข้าแต่ท่าน   พวกข้าพเจ้ายอมเป็นทาสของท่าน   ทั้งข้าพเจ้าทั้งหลายกับคนที่เขาพบจอกอยู่ในมือนั้นด้วย”

17But he said, “Far be it from me that I should do so! Only the man in whose hand the cup was found shall be my servant. But as for you, go up in peace to your father.”

17แต่โยเซฟตอบว่า “เราจะไม่ทำดังนั้น   เฉพาะคนที่เขาพบจอกในมือนั้นจะเป็นทาสของเรา   ส่วนพวกเจ้าจงกลับไปหาบิดาโดยสันติเถิด”


Joseph sends them away, and the brothers start out, thinking everything is all okay.   They have no idea about the cup in the sack of Benjamin.

โยเซฟส่งพวกเขาไปและพี่น้องเริ่มต้นความคิดทุกอย่างเรียบร้อยทั้งหมด     พวกเขามีความคิดเกี่ยวกับถ้วยในกระสอบของเบนจามินที่ไม่

But men came after them sent from Joseph and said that they stole a cup belonging to Joseph. 

แต่คนที่มาหลังจากพวกเขาส่งมาจากโยเซฟและกล่าวว่าพวกเขาขโมยถ้วยเป็นของโยเซฟ

They all turned around and went back to see Joseph. 

พวกเขาทั้งหมดหันกลับและกลับไปดูโยเซฟ

They don’t want to go home without Benjamin. 

พวกเขาไม่ต้องการกลับบ้านโดยเบนจามิน


Joseph allowed a substitute for Benjamin verses 18-34

ยูดาห์ยอมเป็นทาสแทนเบนยามินข้อที่18-34

18Then Judah went up to him and said, “O my lord, please let your servant speak a word in my lord's ears, and let not your anger burn against your servant, for you are like Pharaoh himself.

18ยูดาห์จึงเข้าไปใกล้โยเซฟ เรียนว่า “นายขอรับ  ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่าน   ขอกราบเรียนท่านสักคำหนึ่ง   ขอท่านอย่าได้ถือโกรธข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านเลย   เพราะท่านก็เป็นเหมือนฟาโรห์

19My lord asked his servants, saying, ‘Have you a father, or a brother?’

19ท่านถามข้าพเจ้าทั้งหลายผู้รับใช้ของท่านว่า   'เจ้ายังมีบิดาหรือน้องชายอยู่หรือ'

20And we said to my lord, ‘We have a father, an old man, and a young brother, the child of his old age. His brother is dead, and he alone is left of his mother's children, and his father loves him.’

20พวกข้าพเจ้าตอบนายว่า 'ข้าพเจ้าทั้งหลายมีบิดาที่ชราแล้ว   มีบุตรคนหนึ่งเกิดเมื่อบิดาชรา   เป็นน้องเล็ก พี่ชายของเด็กนั้นก็ตายเสียแล้ว   บุตรของมารดานั้นยังอยู่แต่คนนี้คนเดียว   บิดารักเด็กคนนี้มาก'

21Then you said to your servants, ‘Bring him down to me, that I may set my eyes on him.’

21แล้วท่านสั่งข้าพเจ้าทั้งหลายผู้รับใช้ของท่านว่า   'พาน้องคนนั้นมาที่นี่ให้เราดู'

22We said to my lord, ‘The boy cannot leave his father, for if he should leave his father, his father would die.’

22ข้าพเจ้าทั้งหลายเรียนนายว่า   'เด็กหนุ่มคนนี้จะพรากจากบิดาไม่ได้ ถ้าจากบิดาไป บิดาจะตาย'

23Then you said to your servants, ‘Unless your youngest brother comes down with you, you shall not see my face again.’

23ท่านบอกข้าพเจ้าทั้งหลายผู้รับใช้ของท่านว่า   'ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่พาน้องสุดท้องมาด้วยกัน   จะไม่เห็นหน้าเราอีกเลย'

24“When we went back to your servant my father, we told him the words of my lord.

24ครั้นข้าพเจ้าไปหาบิดาผู้รับใช้ของท่านแล้ว   ข้าพเจ้าทั้งหลายก็นำถ้อยคำของนายไปเล่าให้บิดาฟัง

25And when our father said, ‘Go again, buy us a little food,’

25อยู่มาบิดาสั่งข้าพเจ้าทั้งหลายว่า   'พวกเจ้าจงกลับไปซื้ออาหารมาให้พวกเราหน่อย'

26we said, ‘We cannot go down. If our youngest brother goes with us, then we will go down. For we cannot see the man's face unless our youngest brother is with us.’

26ข้าพเจ้าทั้งหลายว่า 'เราไปไม่ได้ ถ้าน้องสุดท้องไปด้วย   เราจึงจะไป   เพราะเราจะเห็นหน้าท่านนั้นไม่ได้   เว้นแต่น้องสุดท้องอยู่กับเรา'

27Then your servant my father said to us, ‘You know that my wife bore me two sons.

27บิดาผู้รับใช้ของท่านจึงบอกข้าพเจ้าทั้งหลายว่า   'เจ้ารู้ว่าภรรยาของเราให้บุตรเราสองคน

28One left me, and I said, Surely he has been torn to pieces, and I have never seen him since.

28บุตรคนหนึ่งก็จากเราไปแล้ว   เราเข้าใจว่าสัตว์ร้ายกัดกินเสีย   เราไม่ได้เห็นบุตรนั้นจนบัดนี้

29If you take this one also from me, and harm happens to him, you will bring down my gray hairs in evil to Sheol.’

29ถ้าพวกเจ้าเอาเด็กคนนี้ไปจากเราด้วย   และเขาเป็นอันตรายขึ้น   พวกเจ้าก็จะทำให้เราซึ่งมีผมหงอกลงสู่ แดนคนตายด้วยความโศกเศร้า'

30“Now therefore, as soon as I come to your servant my father, and the boy is not with us, then, as his life is bound up in the boy's life,

30เหตุฉะนั้น   หากข้าพเจ้ากลับไปหาบิดาผู้รับใช้ของท่าน   และเด็กหนุ่มนั้นมิได้กลับไปกับข้าพเจ้า

31as soon as he sees that the boy is not with us, he will die, and your servants will bring down the gray hairs of your servant our father with sorrow to Sheol.

31เมื่อบิดาเห็นเด็กนั้นไม่อยู่กับพวกข้าพเจ้า บิดาก็จะตาย   เพราะชีวิตของท่านติดอยู่กับชีวิตของเด็ก   ผู้รับใช้ของท่านจะเป็นเหตุให้บิดาผู้รับใช้ของท่าน   ผู้มีผมหงอกลงสู่แดนคนตายด้วยความโศกเศร้า

32For your servant became a pledge of safety for the boy to my father, saying, ‘If I do not bring him back to you, then I shall bear the blame before my father all my life.’

32ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่าน   รับประกันน้องไว้ต่อบิดาว่า   'ถ้าข้าพเจ้าไม่พาน้องกลับมา   ข้าพเจ้าจะรับผิดต่อบิดาตลอดชีวิต'

33Now therefore, please let your servant remain instead of the boy as a servant to my lord, and let the boy go back with his brothers.

33เพราะฉะนั้น   ขอโปรดให้ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านอยู่แทนน้อง   โดยเป็นทาสของนาย   ขอให้น้องกลับไปกับพวกพี่เถิด

34For how can I go back to my father if the boy is not with me? I fear to see the evil that would find my father.”

34ถ้าน้องมิได้อยู่กับข้าพเจ้า   ข้าพเจ้าจะกลับไปหาบิดาอย่างไรได้   น่ากลัวว่าจะเห็นเหตุร้ายอุบัติขึ้นแก่บิดาข้าพเจ้า”

Judah makes a confession that it is because of their sin that this problem has happened to them now. 

ยูดาห์ทำให้สารภาพว่าเป็นเพราะบาปของพวกเขาว่าปัญหานี้เกิดขึ้นแก่พวกเขาแล้ว

Joseph wants to test their love for their brother. He says that Benjamin is the guilty one; so it is Benjamin who must stay.  But Judah offers to take his place. 

โยเซฟต้องการทดสอบความรักของพวกเขาให้พี่ชายของพวกเขา เขากล่าวว่าเบนจามินเป็นความผิดหนึ่ง; จึงเบนจามินที่ต้องอยู่ แต่ยูดาห์ข้อเสนอขึ้นมา

Just like Jesus, who comes from the tribe of Judah, took our place by dying on the cross for us.  

เช่นเดียวกับพระเยซูผู้มาจากเผ่ายูดาห์ให้เอาสถานที่ของเราโดยการตายบนไม้กางเขนเพื่อเรา

Romans โรม 5:8 but God shows his love for us in that while we were still sinners, Christ died for us.

แต่พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์แก่เราทั้งหลาย   คือขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น   พระคริสต์ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา

www.gotquestions.org/Thai

Genesis 44

 
 
Home  | Bibles Calvary Chapel at the Bridge Children Links |  Christian LinksDaily Devotions  ESL EFL Textbooks | Greece and Rome | Hospital Visitation | Just for Kids | Medical   Ministry Trips | Missionary Newsletter | Our Family | Salvation | Sermon Notes  | Thai Bible  Thai Flash CardsThai Language Course | Thailand Churches | Thailand Ministry | Web Design 

web design by Dana

top